Unia Europejska przygotowała rozwiązanie, które ma przenieść część informacji o detergentach do świata cyfrowego. Nowe Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/405 wprowadza cyfrowe etykietowanie oraz obowiązek tworzenia cyfrowego paszportu produktu dla detergentów i środków powierzchniowo czynnych przeznaczonych dla użytkowników końcowych.

Nie oznacza to jednak, że od jutra z butelek znikną wszystkie napisy, a do użycia płynu będzie potrzebny telefon. Fizyczna etykieta pozostanie. Zmieni się natomiast sposób organizowania, udostępniania i aktualizowania informacji o produkcie.

Co znajdziemy w cyfrowym paszporcie detergentu? Czy dostęp do niego będzie prowadził przez kod QR? Co zmiany oznaczają dla sklepów internetowych, działów BHP i firm kupujących profesjonalną chemię?

Najważniejsze informacje w skrócie

• Cyfrowy paszport detergentu będzie zestawem danych przypisanych do konkretnego modelu produktu.
• Paszport ma potwierdzać zgodność produktu z unijnymi przepisami i wspierać jego identyfikację oraz śledzenie.
• Dostęp będzie odbywał się przez fizyczny nośnik danych umieszczony na etykiecie, opakowaniu, dokumentach transportowych albo stacji refill.
• Kod QR jest najbardziej intuicyjnym przykładem takiego nośnika, ale jego ostateczny techniczny format ma zostać określony w akcie wykonawczym Komisji.
• Fizyczne etykiety nie znikną. Kluczowe dane nadal będą musiały znajdować się bezpośrednio na opakowaniu.
• Cyfrowa etykieta i cyfrowy paszport produktu nie są tym samym.
• Karta charakterystyki nadal będzie potrzebna wszędzie tam, gdzie wymagają jej przepisy.
• Sklepy internetowe będą musiały widocznie prezentować wymagane informacje z etykiety oraz cyfrową kopię nośnika danych albo unikalny identyfikator produktu.
• Nowe rozporządzenie weszło w życie 22 marca 2026 roku, ale jego główne obowiązki zaczną być stosowane 23 września 2029 roku. Do tego czasu przedsiębiorcy mają okres przygotowawczy.

Dlaczego detergenty potrzebują cyfrowego paszportu?

Detergent nie kończy swojego życia w chwili zejścia z linii produkcyjnej. Przechodzi przez importerów, magazyny, hurtownie, sklepy, firmy sprzątające i obiekty, w których jest używany. W razie kontroli, reklamacji, zmiany receptury albo problemu z bezpieczeństwem trzeba ustalić:

• kto odpowiada za produkt,
• jaki model lub wariant znajduje się na rynku,
• czy spełnia obowiązujące wymagania,
• jakie substancje zostały do niego celowo dodane,
• jakie informacje obowiązywały w momencie wprowadzenia produktu,
• gdzie znaleźć dokumentację niezbędną dla służb i organów nadzoru.

Papierowa etykieta ma ograniczoną powierzchnię. Cyfrowy paszport może natomiast przechowywać uporządkowane dane przypisane do konkretnego produktu i udostępniać je różnym grupom użytkowników zgodnie z ich uprawnieniami.

Dzięki temu opakowanie przestaje być jedynym nośnikiem wiedzy. Staje się kluczem otwierającym cyfrową kartę produktu.

Cyfrowa etykieta i cyfrowy paszport to nie to samo

To najważniejsze rozróżnienie w całym artykule.

Choć oba rozwiązania będą dostępne cyfrowo i mogą wykorzystywać ten sam nośnik danych, pełnią różne funkcję.

Cyfrowa etykieta

Cyfrowa etykieta jest elektroniczną wersją informacji przeznaczonych dla użytkownika produktu. Może zawierać dane, które znajdują się również na etykiecie fizycznej, oraz określone informacje dopuszczone wyłącznie w wersji cyfrowej.

Jej zadaniem jest przede wszystkim ułatwienie dostępu do informacji takich jak:

• składniki lub klasy składników,
• instrukcje stosowania,
• informacje o dozowaniu,
• dane potrzebne przy produktach sprzedawanych w systemie refill.

Cyfrowy paszport produktu

Cyfrowy paszport detergentu ma szerszy charakter. Jest zestawem danych identyfikacyjnych i dotyczących zgodności konkretnego modelu produktu.

Ma służyć nie tylko klientowi, ale również:

• producentom,
• importerom,
• dystrybutorom,
• organom nadzoru rynku,
• służbom celnym,
• Komisji Europejskiej,
• innym uczestnikom łańcucha dostaw.

Najprościej można powiedzieć:

Cyfrowa etykieta pomaga prawidłowo użyć produktu. Cyfrowy paszport pomaga ustalić, czym dokładnie jest produkt, kto za niego odpowiada i czy spełnia wymagania.

Czym dokładnie będzie cyfrowy paszport detergentu?

Zgodnie z rozporządzeniem cyfrowy paszport produktu będzie zestawem danych przypisanym do określonego modelu detergentu lub środka powierzchniowo czynnego przeznaczonego dla użytkownika końcowego.

Producent będzie musiał utworzyć paszport przed wprowadzeniem produktu na rynek. Dokument powinien być:

• dokładny,
• kompletny,
• aktualny,
• dostępny w językach wymaganych przez państwo sprzedaży,
• połączony z trwałym, unikalnym identyfikatorem produktu,
• dostępny przez dziesięć lat od wprowadzenia produktu na rynek,
• możliwy do odczytania przez odpowiednie urządzenia cyfrowe.

Utworzenie paszportu będzie jednocześnie oznaczało, że producent bierze odpowiedzialność za zgodność detergentu z nowym rozporządzeniem.

Nie będzie to więc dodatkowa strona reklamowa produktu. Paszport ma być elementem systemu zgodności i identyfikowalności.

Kod QR czy inny nośnik danych?

W potocznych opisach nowych przepisów najczęściej pojawia się kod QR. Jest dobrze znany, można go łatwo zeskanować telefonem i zmieścić na niewielkim opakowaniu.

Samo rozporządzenie posługuje się jednak szerszym określeniem: nośnik danych.

Komisja Europejska ma w późniejszym akcie wykonawczym określić między innymi:

• jeden lub kilka dopuszczonych rodzajów nośników danych,
• ich wygląd,
• sposób prezentowania,
• miejsce umieszczenia,
• wymagania techniczne,
• zasady dostępu do poszczególnych danych.

Dlatego na obecnym etapie bezpieczniej jest mówić o kodzie QR lub innym cyfrowym nośniku, a nie przesądzać, że każda butelka będzie musiała mieć dokładnie taki sam kwadratowy kod.

Nośnik ma być trwały, widoczny i umieszczony tak, aby można było go automatycznie odczytać. Powinien być dostępny jeszcze przed zakupem produktu. Przy sprzedaży refill znajdzie się również na stacji uzupełniania.

Obok nośnika ma się pojawić komunikat zachęcający do zeskanowania go w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o produkcie.

Jakie informacje znajdą się w cyfrowym paszporcie?

Minimalny zestaw danych określa załącznik do nowego rozporządzenia. Paszport ma zawierać między innymi:

• nazwę handlową produktu,
• unikalny identyfikator detergentu,
• czytelne zdjęcie opakowania albo etykiety,
• dane producenta,
• dane importera lub upoważnionego przedstawiciela, gdy ma to zastosowanie,
• dane podmiotu przechowującego kopię zapasową paszportu,
• informacje umożliwiające identyfikację i śledzenie produktu,
• oświadczenie, że paszport został utworzony na odpowiedzialność producenta,
• potwierdzenie zgodności produktu z rozporządzeniem,
• odwołania do innych unijnych przepisów, z którymi produkt jest zgodny,
• pełną listę substancji celowo dodanych do detergentu,
• listę celowo dodanych mikroorganizmów wraz z ich klasyfikacją.

W przypadku detergentów przemysłowych i instytucjonalnych obowiązek zamieszczania w paszporcie pełnej listy celowo dodanych substancji nie ma zastosowania, jeżeli równoważne informacje znajdują się w karcie charakterystyki.

To szczególnie ważne dla użytkowników profesjonalnych. Cyfrowy paszport nie będzie automatycznie identyczny dla płynu kupowanego do domu i koncentratu przeznaczonego do stosowania w zakładzie produkcyjnym.

Czy każdy użytkownik zobaczy wszystkie dane?

Nie musi tak być.

Rozporządzenie przewiduje dostęp do paszportu dla różnych grup użytkowników, w tym konsumentów, organów nadzoru, służb celnych, Komisji i podmiotów gospodarczych. Szczegółowe uprawnienia dostępu do poszczególnych informacji mają zostać określone przez Komisję.

W praktyce część danych może być publiczna, a część udostępniana wyłącznie określonym organom lub uczestnikom łańcucha dostaw.

To rozsądne rozwiązanie. Klient powinien łatwo znaleźć instrukcję i informacje o produkcie, ale nie potrzebuje dostępu do wszystkich danych wykorzystywanych przez służby celne lub organy nadzoru.

Paszport powinien więc przypominać dobrze zorganizowany budynek z kilkoma poziomami dostępu, a nie cyfrowy magazyn, w którym każdy otwiera wszystkie drzwi tym samym kluczem.

Co nadal pozostanie na fizycznej etykiecie?

Cyfryzacja nie oznacza końca tradycyjnych etykiet.

Detergenty sprzedawane w opakowaniach jednostkowych oraz w systemie refill nadal będą musiały posiadać etykietę. Podstawowe informacje mają pozostać dostępne bez konieczności korzystania z telefonu lub internetu.

Fizyczna etykieta będzie zawierać między innymi:

• element zapewniający identyfikowalność, np. numer partii,
• nazwę i nazwę handlową produktu,
• dane producenta oraz - gdy jest to wymagane - importera,
• instrukcje użycia i specjalne środki ostrożności,
• informację o profesjonalnym przeznaczeniu produktu, jeżeli ma zastosowanie,
• wymagane dane o składnikach,
• niezbędne informacje dotyczące dozowania.

Rozporządzenie pozwala na przeniesienie do cyfrowej etykiety określonych informacji dotyczących zawartości, między innymi informacji o wybranych klasach środków powierzchniowo czynnych, fosforanach, fosfonianach i mydle.

Niektóre dane mają jednak pozostać wyłącznie na etykiecie fizycznej. Dotyczy to między innymi elementu identyfikującego partię, danych podmiotu odpowiedzialnego oraz nazwy produktu.

Fizyczna etykieta będzie więc pierwszą warstwą informacji - nie zniknie, ale może stać się bardziej uporządkowana.

Trzy warstwy informacji o detergencie

Nowy system najlepiej wyobrazić sobie jako trzy uzupełniające się warstwy.

Warstwa	Do czego służy?	Przykładowa zawartość
Fizyczna etykieta	Szybka identyfikacja i bezpieczne użycie	nazwa produktu, producent, numer partii, instrukcja, środki ostrożności
Cyfrowa etykieta	Rozwinięcie informacji dla użytkownika	szczegółowe dane o składnikach, dozowaniu i stosowaniu
Cyfrowy paszport	Zgodność, identyfikowalność i dane o produkcie	identyfikator, podmiot odpowiedzialny, potwierdzenie zgodności, skład, mikroorganizmy

Do tego dochodzą dokumenty wynikające z innych przepisów, przede wszystkim karta charakterystyki, jeżeli jej dostarczenie jest wymagane.

Czy cyfrowa etykieta będzie dostępna dla każdego?

Nowe przepisy zawierają kilka zabezpieczeń, które mają zapobiec sytuacji, w której ważne informacje zostaną zamknięte za cyfrową bramką.

Cyfrowa etykieta ma być:

• dostępna dla użytkowników w całej Unii,
• możliwa do przeszukiwania,
• zgodna z popularnymi systemami operacyjnymi i przeglądarkami,
• zaprojektowana z uwzględnieniem potrzeb osób z niepełnosprawnościami,
• dostępna przez co najmniej dziesięć lat,
• oddzielona od treści marketingowych,
• możliwa do wyświetlenia bez niepotrzebnego śledzenia użytkownika.

Podmiot udostępniający cyfrową etykietę nie powinien analizować ani wykorzystywać danych o jej użyciu poza zakresem absolutnie koniecznym do dostarczenia informacji.

Jeżeli etykieta cyfrowa będzie czasowo niedostępna albo użytkownik poprosi o dane w innej formie, informacje powinny zostać przekazane bezpłatnie i niezależnie od dokonania zakupu.

To oznacza, że dostęp do instrukcji nie powinien wymagać:

• zakładania konta,
• zapisywania się do newslettera,
• akceptowania reklamowych plików cookie,
• podawania adresu e-mail,
• instalowania aplikacji konkretnego producenta.

Etykieta ma informować. Nie powinna zamieniać skanowania butelki w rekrutację do programu lojalnościowego.

Co zmieni się w sprzedaży internetowej?

Nowe przepisy będą miały duże znaczenie dla sklepów internetowych sprzedających środki czystości.

Oferta produktu sprzedawanego na odległość ma jasno i widocznie prezentować wymagane informacje z etykiety. Sklep będzie musiał również udostępnić:

• cyfrową kopię nośnika danych albo
• unikalny identyfikator produktu.

Informacje powinny być dostępne przed zakupem, a nie dopiero po dostarczeniu opakowania.

W praktyce karta produktu może w przyszłości zawierać:

• blok obowiązkowych danych etykietowych,
• aktywny kod lub link prowadzący do paszportu,
• identyfikator produktu,
• instrukcję użycia,
• wersję językową dopasowaną do rynku,
• dokumenty przeznaczone dla użytkowników profesjonalnych.

Co powinny przygotować sklepy już teraz?

Sklepy nie muszą jeszcze wdrażać finalnego rozwiązania technicznego, ale warto rozpocząć porządkowanie danych produktowych.

Dobrym przygotowaniem będzie:

1. Ujednolicenie nazw produktów i wariantów.
2. Przypisanie jednoznacznych kodów produktowych.
3. Oddzielenie danych marketingowych od informacji obowiązkowych.
4. Uporządkowanie kart technicznych i kart charakterystyki.
5. Dodanie pól na identyfikator oraz cyfrowy nośnik danych.
6. Ustalenie, kto aktualizuje informacje po zmianie receptury lub etykiety.
7. Kontrola, czy zdjęcie przedstawia aktualną wersję opakowania.
8. Przygotowanie systemu do obsługi wielu wersji językowych.
9. Określenie zasad archiwizowania starszych danych.
10. Weryfikacja informacji otrzymywanych od producentów i importerów.

Największym wyzwaniem nie będzie prawdopodobnie samo umieszczenie kodu na stronie. Trudniejsze będzie zapewnienie, że kod zawsze prowadzi do właściwego, aktualnego i kompletnego produktu.

Co cyfrowy paszport oznacza dla działów BHP?

Osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo pracy mogą zyskać szybszy dostęp do uporządkowanych informacji o produkcie.

Paszport może ułatwić:

• identyfikację dokładnego wariantu detergentu,
• znalezienie danych producenta lub importera,
• potwierdzenie zgodności produktu,
• sprawdzenie substancji celowo dodanych,
• kontrolowanie produktów stosowanych w wielu oddziałach,
• powiązanie produktu z dokumentacją wewnętrzną,
• ograniczenie ryzyka używania nieaktualnej instrukcji.

Nie oznacza to jednak, że zeskanowanie kodu zastąpi wszystkie procedury BHP.

Firma nadal będzie musiała:

• przeprowadzać ocenę ryzyka,
• zapewniać wymagane środki ochrony,
• przeszkolić pracowników,
• przechowywać chemię zgodnie z zaleceniami,
• oznaczać pojemniki robocze,
• kontrolować dozowanie,
• zapewniać dostęp do karty charakterystyki, gdy jest wymagana.

Cyfrowy paszport może stać się dobrym źródłem danych, ale bezpieczeństwo pracy nie mieści się w jednym kwadratowym kodzie.

Dlaczego paszport nie zastąpi karty charakterystyki?

Cyfrowy paszport produktu i karta charakterystyki mają inne podstawy prawne oraz inne zastosowania.

Cyfrowy paszport

Służy przede wszystkim do:

• identyfikacji produktu,
• potwierdzenia jego zgodności,
• zapewnienia identyfikowalności,
• zebrania wymaganych danych w ustandaryzowanej formie.

Karta charakterystyki

Służy przede wszystkim do przekazywania profesjonalnym użytkownikom informacji dotyczących:

• zagrożeń,
• bezpiecznego stosowania,
• przechowywania,
• transportu,
• środków ochrony,
• pierwszej pomocy,
• postępowania w razie wycieku lub pożaru.

Co więcej, nowe rozporządzenie wprost przewiduje, że obowiązek zamieszczenia w paszporcie pełnej listy celowo dodanych substancji nie będzie dotyczył detergentów przemysłowych i instytucjonalnych, jeżeli równoważna informacja znajduje się w karcie charakterystyki.

Dlatego obecnych instrukcji i kart charakterystyki nie należy usuwać. Trzeba je nadal aktualizować, udostępniać i wykorzystywać w procedurach zakładowych.

Paszport będzie nowym elementem systemu, a nie cyfrową gumką wymazującą wcześniejsze obowiązki.

Co w przypadku awarii internetu albo uszkodzenia kodu?

To praktyczne pytanie, którego nie powinno zabraknąć w procedurach firmy.

Cyfrowa etykieta ma pozostać dostępna przez dziesięć lat, również w przypadku zakończenia działalności podmiotu, który ją utworzył. Przewidziane są również rozwiązania dotyczące kopii zapasowej paszportu.

Jednocześnie przedsiębiorcy udostępniający produkt użytkownikom mają zapewnić informacje w inny sposób, gdy:

• użytkownik zwróci się o nie ustnie lub pisemnie,
• etykieta cyfrowa jest czasowo niedostępna, także w chwili zakupu.

Informacje mają zostać przekazane bezpłatnie.

Z punktu widzenia firmy oznacza to, że nie należy opierać całego systemu bezpieczeństwa wyłącznie na telefonie pracownika.

Warto zachować:

• lokalne kopie wymaganych dokumentów,
• wydrukowane instrukcje stanowiskowe,
• procedury na wypadek niedostępności systemu,
• kontrolę czytelności oznaczeń,
• rejestr produktów używanych w obiekcie.

Kod może się zabrudzić. Internet może przestać działać. Podłoga raczej nie przełoży sprzątania na dogodniejszy termin.

Jak nowe przepisy uregulują sprzedaż refill?

Nowe rozporządzenie wprost obejmuje sprzedaż detergentów i środków powierzchniowo czynnych przez ponowne napełnianie opakowań.

Przy sprzedaży refill przedsiębiorca będzie musiał zadbać między innymi o to, aby:

• ograniczyć ryzyko narażenia użytkowników, szczególnie dzieci,
• odpowiednio przeszkolić personel,
• zapobiegać niebezpiecznym reakcjom pomiędzy produktami,
• przekazać użytkownikowi etykietę fizyczną,
• zapewnić nośnik danych dla każdego napełnianego opakowania,
• umieścić nośnik również na stacji refill.

W przypadku produktów sprzedawanych przez ponowne napełnianie większy zakres informacji o składzie będzie mógł być udostępniany wyłącznie cyfrowo. Fizyczna etykieta nadal pozostanie jednak obowiązkowa.

Dla sklepów oznacza to, że stacja refill nie może być anonimowym zbiornikiem z napisem „płyn ekologiczny”. Każde napełnione opakowanie musi pozostać powiązane z właściwym produktem i jego informacjami.

Detergenty z mikroorganizmami - nowa kategoria pod kontrolą

Nowe przepisy obejmują także detergenty zawierające celowo dodane mikroorganizmy. Produkty tego typu wykorzystują właściwości mikroorganizmów między innymi do rozkładania określonych zabrudzeń.

Rozporządzenie przewiduje dla nich dodatkowe wymagania dotyczące:

• identyfikacji mikroorganizmów,
• wykluczenia określonych organizmów chorobotwórczych,
• zakazu stosowania mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych,
• bezpieczeństwa dla zdrowia i środowiska,
• trwałości produktu,
• potwierdzania deklarowanej skuteczności badaniami,
• dodatkowych informacji na etykiecie.

Lista celowo dodanych mikroorganizmów, wraz z informacją o rodzaju, gatunku oraz szczepie lub jego kodzie, ma znaleźć się w cyfrowym paszporcie.

Producent nie będzie mógł sugerować, że detergent działa przeciwdrobnoustrojowo lub dezynfekująco, jeśli produkt nie spełnia odpowiednich przepisów dotyczących produktów biobójczych.

To ważne rozróżnienie. Mikroorganizm obecny w preparacie nie czyni automatycznie środka preparatem dezynfekcyjnym.

Co zyska kupujący?

Dobrze wdrożony cyfrowy paszport może ułatwić bardziej świadome porównywanie produktów.

Kupujący będzie mógł sprawdzić:

• czy opakowanie odpowiada produktowi znajdującemu się w bazie,
• kto odpowiada za wprowadzenie detergentu na rynek,
• jakie substancje zostały celowo dodane,
• czy produkt zawiera mikroorganizmy,
• do jakich przepisów odwołuje się deklaracja zgodności,
• czy informacje są aktualne,
• czy oferta internetowa dotyczy właściwego wariantu.

Dla firmy kupującej chemię do wielu lokalizacji paszport może też ograniczyć liczbę rozbieżności pomiędzy nazwą używaną w magazynie, kartą produktu w sklepie, dokumentacją BHP i rzeczywistym opakowaniem.

Czego cyfrowy paszport nie powie za użytkownika?

Nawet najbardziej rozbudowany system informacji nie podejmie wszystkich decyzji zakupowych.

Paszport nie odpowie automatycznie, czy:

• produkt będzie najlepszy dla konkretnej powierzchni,
• koszt roztworu roboczego jest korzystny,
• personel potrafi prawidłowo dozować preparat,
• środek pasuje do posiadanych maszyn,
• jego zapach odpowiada użytkownikom obiektu,
• jedno opakowanie wystarczy na miesiąc,
• produkt jest lepszy od konkurencyjnego rozwiązania.

Do oceny nadal potrzebne będą:

• karta techniczna,
• karta charakterystyki,
• instrukcja producenta,
• kalkulacja wydajności,
• próba w rzeczywistych warunkach,
• analiza potrzeb obiektu.

Paszport zwiększy dostępność informacji. Nie zastąpi doświadczenia osoby odpowiedzialnej za dobór profesjonalnej chemii.

Autorski test Mop Serwis: zeskanuj, sprawdź, porównaj

Po wprowadzeniu nowych zasad warto oceniać cyfrowe informacje według pięciu kroków.

1. Zeskanuj

Sprawdź, czy nośnik działa i prowadzi bezpośrednio do informacji o produkcie, a nie do strony głównej producenta.

2. Zidentyfikuj

Porównaj:

• nazwę produktu,
• zdjęcie opakowania,
• wariant,
• producenta,
• identyfikator.

3. Sprawdź datę i aktualność

Upewnij się, że informacje odpowiadają wersji produktu znajdującej się na półce lub w magazynie.

4. Oddziel obowiązki od marketingu

Dane paszportowe i etykietowe powinny być jasno oddzielone od reklam, promocji i dodatkowych deklaracji producenta.

5. Porównaj zastosowanie

Przed zakupem nadal policz:

• dozowanie,
• wydajność,
• koszt roztworu,
• liczbę opakowań,
• wymagania BHP,
• zgodność z powierzchnią.

Można zeskanować kod w kilka sekund. Dobra decyzja zakupowa wymaga jednak jeszcze chwili myślenia - technologia nie odebrała kalkulatorowi pracy.

Jak firmy powinny przygotować się do zmian?

Choć główne obowiązki zaczną być stosowane 23 września 2029 roku, przygotowanie danych produktowych warto rozpocząć wcześniej.

Producenci i importerzy

Powinni przeanalizować:

• strukturę danych o produktach,
• sposób nadawania identyfikatorów,
• dokumentowanie zgodności,
• zarządzanie zmianami receptur,
• tłumaczenia,
• przechowywanie danych przez dziesięć lat,
• wybór dostawcy usług związanych z paszportem,
• tworzenie i przechowywanie kopii zapasowych.

Dystrybutorzy

Powinni sprawdzić:

• czy otrzymują aktualne dane od dostawców,
• czy potrafią powiązać kod z konkretnym wariantem,
• jak będą kontrolować produkty przepakowywane,
• jak obsłużą sprzedaż refill,
• jak przekażą informacje użytkownikowi podczas awarii systemu.

Sklepy internetowe

Powinny przygotować:

• miejsce na obowiązkowe informacje etykietowe,
• pole na identyfikator produktu,
• możliwość prezentowania cyfrowego nośnika,
• wersje językowe,
• system aktualizacji i archiwizacji danych,
• procedurę blokowania ofert z niekompletnymi informacjami.

Firmy używające profesjonalnej chemii

Powinny uporządkować:

• rejestry produktów,
• karty charakterystyki,
• instrukcje stanowiskowe,
• powiązanie produktów z lokalizacjami,
• proces zatwierdzania nowych środków,
• szkolenia dotyczące skanowania i weryfikacji danych.

Harmonogram zmian

Rozporządzenie (UE) 2026/405 zostało przyjęte 11 lutego 2026 roku i opublikowane 2 marca 2026 roku. Weszło w życie 22 marca 2026 roku.

Większość nowych przepisów zacznie być stosowana 23 września 2029 roku. Do tego momentu podstawowym systemem pozostają dotychczasowe regulacje dotyczące detergentów, z uwzględnieniem przepisów przejściowych dla produktów wprowadzonych na rynek przed rozpoczęciem stosowania nowego rozporządzenia.

Dlatego w 2026 roku poprawne jest stwierdzenie, że cyfrowe paszporty detergentów nadchodzą, a nie że są już obowiązkowe dla każdego produktu.

Podsumowanie: etykieta nie zniknie, ale zyska cyfrowe zaplecze

Cyfrowy paszport detergentu ma zmienić sposób, w jaki informacje o środkach czystości są tworzone, aktualizowane i udostępniane.

Nie zastąpi fizycznej etykiety. Nie usunie kart charakterystyki. Nie zwolni pracodawcy z obowiązków BHP i nie wybierze najlepszego preparatu do podłogi.

Może jednak:

• ułatwić identyfikację produktu,
• poprawić dostęp do aktualnych danych,
• zwiększyć przejrzystość łańcucha dostaw,
• usprawnić kontrole,
• uporządkować sprzedaż internetową,
• wesprzeć bezpieczną sprzedaż refill,
• objąć jednolitymi zasadami detergenty z mikroorganizmami.

Największą zmianą nie będzie sam kod na opakowaniu. Będzie nią przejście od rozproszonych dokumentów i opisów do danych przypisanych do konkretnego modelu produktu.

Przyszła etykieta nadal będzie mówiła: „jak używać”. Cyfrowy paszport doda do tego odpowiedzi na pytania: „co to dokładnie jest, kto za to odpowiada i czy produkt spełnia wymagania”.

A zatem kod QR nie zastąpi całej etykiety. Może natomiast otworzyć drzwi do informacji, na które wcześniej zwyczajnie brakowało miejsca.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Informacje są aktualne na 29 lipca 2026 roku. Szczegółowe rozwiązania techniczne dotyczące nośników danych i dostępu do cyfrowego paszportu będą jeszcze doprecyzowywane w aktach wykonawczych Komisji Europejskiej.

FAQ - Najczęściej zadawane pytania

1. Czym jest cyfrowy paszport detergentu?

Jest zestawem danych przypisanych do konkretnego modelu detergentu. Ma zawierać informacje dotyczące jego identyfikacji, producenta, zgodności, składu i identyfikowalności.

2. Czy każdy detergent będzie miał kod QR?

Rozporządzenie wymaga cyfrowego nośnika danych, ale jego dokładny format ma zostać doprecyzowany przez Komisję. Kod QR jest prawdopodobnym rozwiązaniem, lecz nie należy jeszcze traktować go jako jedynej prawnie dopuszczalnej technologii.

3. Kiedy cyfrowe paszporty detergentów staną się obowiązkowe?

Główne przepisy nowego rozporządzenia zaczną być stosowane 23 września 2029 roku.

4. Czy papierowe etykiety znikną?

Nie. Fizyczna etykieta pozostanie obowiązkowa, a część podstawowych informacji nadal będzie musiała znajdować się bezpośrednio na opakowaniu.

5. Czy cyfrowa etykieta i paszport produktu to to samo?

Nie. Cyfrowa etykieta przekazuje informacje przeznaczone przede wszystkim dla użytkownika. Paszport zawiera szerszy zestaw danych dotyczących produktu, jego identyfikacji i zgodności.

6. Czy paszport zastąpi kartę charakterystyki?

Nie. Karta charakterystyki nadal będzie obowiązywać wszędzie tam, gdzie wymagają jej przepisy. Dla detergentów przemysłowych i instytucjonalnych może również zastępować określone informacje o składzie, które w innych przypadkach trafiłyby do paszportu.

7. Czy trzeba będzie instalować specjalną aplikację?

Cyfrowa etykieta ma być dostępna przez powszechnie stosowane technologie i zgodna z głównymi systemami oraz przeglądarkami. Dostęp nie powinien być uzależniony od instalowania aplikacji jednego producenta.

8. Co stanie się bez dostępu do internetu?

Przedsiębiorca udostępniający produkt ma zapewnić informacje innym sposobem, jeżeli cyfrowa etykieta jest niedostępna lub użytkownik o to poprosi.

9. Czy sklep internetowy będzie musiał pokazać paszport przed zakupem?

Oferta internetowa ma prezentować wymagane dane z etykiety oraz cyfrową kopię nośnika danych albo unikalny identyfikator produktu.

10. Czy paszport pokaże pełny skład detergentu?

Ma zawierać listę celowo dodanych substancji. Wyjątek dotyczy detergentów przemysłowych i instytucjonalnych oraz określonych surfaktantów, gdy równoważne informacje są przekazywane w karcie charakterystyki.

11. Czy środki zawierające mikroorganizmy będą objęte paszportem?

Tak. Paszport ma zawierać listę celowo dodanych mikroorganizmów wraz z ich klasyfikacją taksonomiczną.